Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Փիլիպպոս Ա. Աղբակեցի

1714. Դարանաղեցիին Մահը

Ժամանակակից վարդապետներու ցուցակը փակելու համար անգամ մըն ալ յիշենք Գրիգոր Դարանաղեցիին վարդապետը, որուն անունը տալու նոր առիթ չներկայացաւ, 1624-ին Պալաթու եկեղեցիին կառուցումէն ետքը, որուն գործակցեցաւ եւ որուն համար հալածուեցան (§ 1604)։ Դարանաղեցին տարիքն առած եւ թափառայած կեանքէն յոգնած վերջապէս քաշուեցաւ Ռոտոսթոյ, որ կանուխէն իրեն սեփական վիճակ էր նշանակուած (§ 1604), կամ այնպէս ինքն Աստուածաշունչին յիշատակարանին մէջ կ՚ըսէ, ի մեր սեփական օթեւանս, ի մէջ մեր սեփական վիճակի հօտիցս, եւ համաշխարհիկ եղեալ քաղաքակցաց եւ գեղջակցաց, եւ կ՚երեւի թէ այլեւս անկէ հեռացած չէ։ Ռոտոսթոյ գրուած յիշատակարան մը 1639 մարտ 22-ին, ի տեղւոյս առաջնորդութեան Դարանաղու Գրիգոր վարդապետին կ՚ըսէ (11. ԱՄՍ. 8), եւ 1643 սեպտեմբերին ծերացեալ լի աւուրբք այնտեղ մեռած ըլլալը տապանաքարին վրայ կը կարդացուի (11. ԱՄՍ. 7)։ Այսպէս կը կնքուի բաւական իր վրայ խօսիլ տուած կեանք մըն ալ, որուն մեծ գովութիւնը թէպէտ անարուեստ եւ ոչ ալ անկողմնակալ, գոնէ ժամանակակից պատմութիւն մը գրած ըլլալն է, որ տակաւին տպագրուած չէ։

« 1713. Շինարար Վարդապետներ   |   1715. Սարուխան Խիզանցի »
© Gratun.org