Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Յակոբ Դ. Ջուղայեցի

1776. Աղթամարի Կաթողիկոսներ

Մարտիրոսէ ետքը Աղթամարի կաթողիկոսներուն կարգին կը յիշուին Պաղտասար մը եւ Ստեփանոս մը, եւ Մարկոս Արճիշեցի Բլուրմակ գիւղէն։ Ասոնցմէ ետքը կու գայ Յովհաննէս Թիւթիւնջին, որ Կ. Պոլսոյ պատրիարք եղած էր 1663-ին (§ 1741), եւ 1664-ին պատրիարքութենէ հանուած (§ 1755), 1665-ին կրկին զայն ձեռք ձգած (§ 1758), եւ 1667-ին կրկին վտարուած (§ 1764)։ Այս անգամ այլեւս Կ. Պոլսոյ մէջ յաջողելէ յոյսը կտրած, դարձած էր իր հայրենական Վասպուրականը, ուր կրցաւ 1667-ին Աղթամարայ կաթողիկոս ըլլալ, եւ 14 տարի աթոռի վրայ մնալ։ Պէտք է ընդունիլ թէ Թիւթիւնճիին կաթողիկոսութիւնը իր մահուամբը վերջացած է, զի ժամանակագրութիւնը չ՚արդարացներ 1683-է ետքը Կ. Պոլսոյ պատրիարք ըլլալը, եւ իբր անհիմն զրոյց պիտի նկատուի պատրիարքութենէ ետքը կարգաթող ըլլալը, որոնց արձագանք եղած է Աղթամարի Հաւաքարանը (00. ԲԻԶ. 1298)։ Ոչ մի յիշատակ չունինք Թիւթիւնճիին կաթողիկոսական գործունէութենէն, եւ կ՚երեւի թէ յիշատակաց արժանի արդիւնք ալ ունեցած չէ։ Չենք ալ գիտեր թէ ինչ կերպով կարգադրած է նա Յակոբ կաթողիկոսի հետ, Էջմիածինի վճարումը (§ 1741

« 1775. Աղթամարի Աթոռը   |   1777. Կիլիկիա և Երուսաղէմ »
© Gratun.org