Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Յակոբ Դ. Ջուղայեցի

1800. Աւետիս Ոստանցի

Ուրիշ Վասպուրականցի նահատակ մըն ալ Աւետիս Ոստանցին է, որ աղքատ շինական ըլլալով, ապրուստի կարօտութենէն Աղբակ Բաբլասան գիւղը կը փոխադրուի ընտանեօք, եւ Լօռիքան բերդի տէր Բաքտար քուրդ իշխանին ծառայութեան կը մտնէ (ԴԱՎ. 425)։ Իր այլազգի ծառայակիցներ, նախանձեալ ընդ նա, սուտ ամբաստանութիւն կ՚ընեն իրենց տիրոջ, թէ Աւետիս մահմետական ըլլայ խոստացած է, բայց Բաքտար ականջ չի կախեր։ Ասոր վրայ կը դիմեն գլխաւոր իշխան Խուսրէվ փաշային, եւ երբ այն ալ Աւետիսը հարցուփորձելով զրպարտութիւն ըլլալուն կը համոզուի եւ կարեւորութիւն չի տար, այս անգամ իրենց հաւատակիցներու մոլեռանդութիւնը կը գրգռեն, որոնք կ՚առնեն բռնի իրենց հետ կը տանին Աւետիսը, եւ առաջ պատիւներով, զգեստներով եւ համադամներով կը փորձեն շահիլ որ ուրանայ. եւ երբ կը մերժէ, սպառնալիքներու կը ձեռնարկեն, եւ սուրերու ծայրերով մարմինը կը ծաոկեն, այնպէս որ մարմինին վրայ ոչ մնաց ձեռնչափ տեղի մի անծակ, եւ բոլորովին արիւնլուայ Փիզանի հրապարակը կը տանին ու կը գլխատեն 1656 մարտ 20-ին։ Մարմինը իշխանէն յանձնուեցաւ եղբորը Թափառուկ Ոստանցիի, որ եկեղեցական արարողութեամբ թաղել տուաւ Առակ գիւղի գերեզմաննոցը (ԴԱՎ. 428)։

« 1799. Մխիթար Վանեցի   |   1801. Գաբրիէլ Ղալաթիացի »
© Gratun.org