Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Յակոբ Դ. Ջուղայեցի

1801. Գաբրիէլ Ղալաթիացի

Գաբրիէլ Ղալաթիացի էր ծննդեամբ, թէպէտ ծնողքը Տիվրիկի Խուռնավիլ գիւղէն էին։ Գաբրիէլին եղբայրը տաճկացած եւ Եէնիչէրի զինուոր էր, Գաբրիէլն ալ անոր կ՚այցելէր մերթընդմերթ, եւ այդ կերպով ինքն ալ համակերպեցաւ թլփատուիլ եւ Եէնիչերի գրուիլ, եւ Կրէտէի պատերազմներուն մէջ ալ գտնուեցաւ։ Սակայն սիրտը հանդարտ չէր, քրիստոնէութեան դառնալու համար Եւրոպա կը փախչէր, եւ 12 տարի այն կողմեր կը շրջէր։ Ս Յակոբ առաքեալի եւ Ս. Պետրոս ու Ս. Պօղոս առաքեալներուն ալ ուխտի կ՚երթար (ՆՈՐ. 484), որ ըսել է Սպանիոյ Քօմփօսթէլլա եւ Իտալիոյ Հռոմ քաղաքները կ՚այցելէր։ Բայց միշտ խիղճը կը խայթէր, ուստի ուրացութիւնը եւ տուած գայթակղութիւնը քավելու փափաքով Կ. Պոլիս կը դառնայ 1662 օգոստսին։ Քիչ մը ատեն ծնողաց տունը փակուած կը մնայ Ղալաթիա, եւ սեպտեմբեր 14-ին Խաչվերացի օրը կ՚երթայ ի գերեզմանս Հայոց (ՆՈՐ. 485), որ Բերայինը եղած կ՚ըլլայ, եւ երկուշաբթի եկեղեցի կ՚երթայ, անշուշտ Ղալաթիոյ Ս. Լուսաւորիչը, կը խոստովանուի եւ կը հաղորդուի։ Երեքշաբթի շուկայ ելլելուն կը ճանչցուի, եւ իբր մահմետականութենէ ետ դարձող ատեան կը հանուի, եւ հաւատքին հաստատուն ըլլալուն կը բանտարկուի, եւ միւս օր կրկին հարցափորձէ ետքը կախաղանի կը դատապարտուի, եւ կը կախուի քաղաքի, որուն տեղը ճշդել դժուար է։ Նահատակութիւնը առ փողոցս տեղի ունեցած է 1662 սեպտեմբեր 17 Խաչին չորեքշաբթին, իսկ մարմինը երկու օր կախաղանի վրայ թողուելէ ետքը ուրբաթ առտու ծովը կը նետուի (ՆՈՐ. 489)։

« 1800. Աւետիս Ոստանցի   |   1802. Պատուական Արփայեցի »
© Gratun.org