Gratun
« Ազգապատում, Հատոր Բ by Մաղաքիա Օրմանեան

Տ. Աղեքսանդր Ա. Ջուղայեցի

1913. Ուխտաւորաց Վտանգը

Ձախորդութիւններ կարծես թէ իրար կը հալածեն, և երբ Կոլոտ պատրիարքական տագնապին շշուկներով կը վարանէր, լուր կառնէ թէ նաւն ուխտաւորաց, դեռ Միջերկրական մեծ ծովը չելած, Մարմարայի մէջ, Արակլիոյ կամ Հերակլիոյ, այսինքն Էրէյլիի առջև խորտակեցաւ։ Ուխտաւորներ փորձանքէ ազատելով Կ. Պոլիս կը դառնան, և զայլ նաւ կը վարձեն, բայց այն ալ յետ քանի մի աւուր, տակաւին ճամբայ չելած, մինչ ի տեղի իւրում էր, որ քաղաքին Մարմարայի ծովափը Եէնիքաբուի կողմերը պէտք է ըլլայ, ի սաստիկ հողմոյ, անշուշտ հարաւային փոթորիկէ. կը վնասուի, և ոգնափայտը կը խորտակուի, և չի կրնար ճամբորդել։ Այդ գոյժերը վրայէ վրայ ստանալով, ապուշ մնացաք կը գրէ Կոլոտ, և կը յաւելու յիշեցաք ըզբանս տեսլեանցն, և կը պատմէ Ս. Յարութեան տաճարին լուսաբանին և ուրիշ քրիստոնէի մը տեսած ձախող երազները (ԿՈԼ. 170)։ Զարմանալի չէ Կոլոտի ալ երազներու տուած կարևորութիւնը, որ ժամանակին տիրող նախապաշարում մըն էր, ամէն դասակարգերու վրայ հաւասարապէս տարածուած, որ հիմա իսկ դեռ ջնջուած չէ մեր ժամանակակիցներուն միտքէն։ ինչ ալ ըլլայ երազներուն տրուելիք կարևորութիւնը, իրականը այն էր, որ 1714 տարւոյ զատիկը, որ մարտ 28-ին հանդիպէր յաջող չանցաւ, և Կոլոտ չկրցաւ Կ. Պոլիսէ և ուխտաւորներէ նորանոր միջոցներ ստանալով, յաջող կարգադրութիւններ ընել Երուսաղէմի աթոռին համար, և գլխաւորապէս գրաւի գրուած կալուածներէն և սպասներէն մաս մըն ալ ազատել, և նոր բևեռներու տակ չմտնել։

« 1912. Սահակ Պաշտօնանկ   |   1914. Յովհաննէս Գանձակեցի »
© Gratun.org